
https://sites.google.com/site/polskapat ... zna-polska
Wspomnienia
Mówisz rymem swojej duszy
Wznosisz się by słabości swoje skruszyć
Któż to zna doliny i jej niewdzięczne zasadzki
Bo cóż góry są dla wytrwałych
Doliny to skrajne upadki
Gdzie hieny – człekokształtne
Szukają swego żeru
No cóż a życie dryfuje swoim torem
Jak rzeki do morza
Tak to wszystko trwa
Jak jedna odnoga
Życiem kipiąca
A człowiek umiera
Ze swej przemądrzałości
Gdyż pomieszał dar miłości
Obierając mu język
Pełzając ku nicości zwierząt
Tak niekiedy słychać obszczekiwanie
Kategorie: Bez kategorii Napisz odpowiedź
poezja
21 grudnia 2010
W poetyckiej
drodze swej wieczerzy mówisz
swoim słowem swego pożycia
swych myśli
Gdzie wędrują Narody
kto ich pojmał
Kto im głowę zawrócił
Kto do góry nogami świat wywrócił
by nie pojęli
W jakim bilansie wyznań tkwią
Na wieki
Tak by zasnęli oczami swej duszy
W rozczarowanym
świecie zniszczeń
rekin oceanu
Kategorie: Bez kategorii Napisz odpowiedź
poezja.pl
21 grudnia 2010
Prawda
O miłości
Której szukasz w zgliszczach swojej niewiedzy
Tam gdzie jutrzenka
otworzy źrenicę twego ducha
Mów twardym słowem mocno
Niech duch Polski cię wysłucha
mówiąc rymem swej duszy
Co masz mu do powiedzenia
by nie upadł
w drodze do prawdziwej prawdy
rekin oceanu