talk.polonia.net

Jak doszło do eksterminacji ludzi w Polsce.

Aby mogło dość do eksterminacji ludzi w Polsce, to najpierw trzeba było zlikwidować ludzi u władzy w Polsce. Dlatego w 1939 roku gestapo podpisało pakt z NKWD o likwidacji władzy i inteligencji w Polsce. Trzecia Rzesza Niemiecka wkroczyła do Polski od zachodu wypowiadając wojnę Polsce, a Związek Radziecki od wschodu. NKWD zlikwidowało ponad dwadzieścia tysięcy z Polskiej władzy i wojskowych w Katyniu, a resztę zlikwidowało gestapo. Później Polaków którzy byli przeciwni wojnie i bronili Żydów, wywozili Niemcy do obozu Niemieckiego koncentracyjnego w Auschwitz w Oświęcimiu. Kiedy już Niemcy przejęły władzę w Polsce to pod przymusem zmusili inteligencje żydowskie w Polsce, które zrobiły spis Żydów mieszkających w Polsce i ich majątki. Następnie spisanych Żydów zawożono do Getta i w drugiej połowie II wojny światowej do obozu Niemieckiego koncentracyjnego w Brzeżnice. Niemcy stworzyli z Żydów trzy grupy - 1 grupa to inteligencja Żydowska w Polsce która spisała i ujawniła pod przymusem Żydów mieszkających w Polsce, II grupa to wartownicy którzy pilnowali Żydów w Getcie i III grupa stworzona z tysiąca Żydów było to zonderkomando które pod przymusem Niemców dokonywało eksterminacji Żydów w obozie Niemieckim koncentracyjnym w Brzezince. Była to okrutna wojna dla Żydów, Żyd musiał bowiem pod przymusem uśmiercać Żyda dla idei Nazistowskich Niemiec.

Na terenie gett Niemcy utworzyli wtedy tak zwane „Judenraty”, czyli złożoną z Żydów administrację podległą władzy niemieckiej, oraz podległą im żydowską policję.
„Judenraty” wykonywały niemieckie polecenia, czyli przede wszystkim dostarczały ludność do pracy, a później do obozów śmierci, oraz utrzymywały porządek. Wielu badaczy podkreśla kluczową rolę Judenratów w polityce eksterminacji Żydów. Najbardziej z bezwzględnych i brutalnych z zarządców gett był Chaim Rumkowski, który był przewodniczącym Starszeństwa Żydów w Litzmannstadt Ghetto w Łodzi. Wychodził z założenia, że ścisła współpraca z Niemcami i ciężka praca na ich rzecz pozwoli Żydom przetrwać wojnę.

Niektórzy żydzi współpracowali z gestapo np;Abraham Gancwajch nauczyciel, dziennikarz, działacz syjonistyczny i licencjonowany rabin. W trakcie wojny jego współpracownicy z wydawanego przez siebie pisma „Wolność” zostali aresztowani jako antyhitlerowcy. Gancwajchowi dzięki koneksjom z Niemcami udało się pozostać wolnym i udać się do Warszawy. Został kierownikiem słynnej „Trzynastki” czyli złożonemu z Żydów Urzędowi do Walki z Lichwą i Spekulacją podległemu bezpośrednio pod Gestapo. Gancwajch cieszył ogromnym uprzywilejowaniem gospodarczym ze strony Niemców. Otrzymał w administrację około 100 budynków i był posiadaczem jedynej licencji na biuro afiszowe w gettcie warszawskim. Pozwalało mu to na majętne życie. Był również członkiem „Żagwi” czyli kolejnej podległej pod Gestapo organizacji żydowskiej. „Żagiew” zwalczała i infiltrowała polskie i żydowskie podziemie. Gancwajch mógł poruszać się po terenie całej Warszawy, nie musiał nosić naramiennej Gwiazdy Dawida, za pozwoleniem Niemców nosił broń. „Żagiew” w wyjątkowo podstępny i okrutny sposób wyszukiwała ukrywających się poza gettem Żydów. Żydowscy agenci Gestapo w ten sposób wykryła i oddała Niemcom około 2,5 tysiąca Żydów. Żydowski Związek Wojskowy i Armia Krajowa wykonała 70 wyroków śmierci na agentach „Żagwi”. Sam Gancwajch nie został ukarany i nie wiadomo co się z nim stało. Według niepotwierdzonych źródeł miał przeżyć wojnę i współpracować z NKWD, bądź wyemigrować do Izraela.