talk.polonia.net

Świta we mnie nie od dziś,
Ironiczna myśl.
Ta szczególna we mnie drzemie,
Oddać Niemcom, Żydom ziemię.
Nie odsprzedać, dać w dzierżawy,
Wyprostują świat koślawy.

Jedni na linii Kurzona,
Stworzą państwo, Jud - Polonia,
Niemcy, Wisłą się okolą.
Bez walki zniewolą.

My Polacy wierne sługi,
Spłacim im wojenne długi.
Owca cała i wilk syty.
Da okazje prosperity.

Więc posłuszni i usłużni,
Wkrótce nie będziemy dłużni.
I obejrzy reszta świata,
Jak się Żydek z Niemcem brata.

Cicho i sza. I nie o tym.
Jeden, drugi, jest psubratem.
I nie długo ujrzysz czasy,
Jak dwa kundle prą w zapasy.

Sługa na śnie.
Brzytwą chlaśnie.
Naści panie
Świata chamie.

Józef Bieniecki

Na fuszerce cień Lenina,
I Gebelsa, sukisyna.
Gdzie nie może, logika,
Kłamstwo smętne fajkę pyka.

Dekoruje z łzami w oczach,
Mać żydowska i sobocza,
U pomnika krwawej chwały,
Na przekrętach wychowały,
Pokolenia dwóch złodziei,
Historycznych czarodziei.

Kpi z Ojczyzny Żyd medialny,
Brat zbrodniarza, oficjalny.
Kpiarz jąkała, Adaś chromy,
Na wsio polskie ciska gromy.
Sfora władzy przytaknęła,
Za przekręty odznaczyła.
Jest bohater narodowy.
Judo - hydry i odnowy.

Na historie spojrzy dziadek,
Niecnych przewał wierny świadek.
I ze słowa bicz ukręci,
Winnym przyrżnie i prześwięci.
Jest nie ważne co mi rzekną.
W duchu, przede mną uklękną.

Józef Bieniecki

Jakim okiem dosięgnę,
Jakim ucz widnokręgiem?
Tam stworzenia wszechświata Twe dzieło.

Ile oczu patrzało,
Znaki pytań stawiało?
Jaką myślą stworzenia poczęło?

Od początku zarania,
Same tylko pytania,
Odpowiedzi na granicy cudu,.
Jednym słowem się wzięło,
Od jednego poczęło,
Nie zaznało człowieczego trudu.

Jaźni moc, jaźni siła,
Też się z myśli poczęła.
I w przestrzenie kosmosu uleci.
Też od myśli, początku.
Dla stworzenia, porządku.
Zdecydował i natchnął Duch Trzeci.

Więc podziwiam Twe Dzieła,
Myśli, które poczęła.
Niechaj w świecie możności zostaną.
Boś Ty jest na urzędzie,
Myślą, duchem, tu, wszędzie.
A my tylko Twą rolą zaraną.

Józef Bieniecki