Jazgot.
Jazgot medialny tubą grzmi,
Częsty z trybuny słychać kwik.
Stary" porządek" pcha się w drzwi,
Zgrozo-przegranych słychać krzyk !
Stare władzunie biją w gong,
Czerwony sztandar wznosi młódż.
Sztandar łopocze, z rąk do rąk,
Nieokiełzaną wolę studż.
Na sali obrad warczą psy,
A łańcuch woli łączy wąż.
Od ich jazgotu buda drży,
Każdy opacznościowy mąż.
Tysiąc przekrętów,zero cnót,
Ale z trybuny mordę drze.
Do nikąd, całe lata wiódł,
Zamilknij się w końcu wściekły psie.
Jazgot medialny ciągle trwa,
Grono esbeków w pory rżnie.
Może za roczek, może dwa,
Zamilkną wreście.Kto to wie?
Józef Bieniecki