Koniec Świata

[tekajot]

Koniec świata

Już gra muzyka, tańczą ludzie
W ostatnim, ludzkim kontredansie
Nagle w tanecznej tej ułudzie
Ktoś głośno krzyknął słowo; "stań się".

I zgodnie z krzyczącego wolą
Tańczącym się splątała noga
Albowiem było jego rolą
Człowieka wynieść ponad Boga.

I oto już w chocholim tańcu
Powstają wielkie, ludzkie dzieła
W kosmosie, jak w wojennym szańcu,
Początek nowa ludzkość wzięła.

Ludzkość z probówki, genetyki,
Co najpierw owcę sklonowała
Już specjaliści od etyki
Mówią - "nie Bogu - ludziom chwała".

Na każdą ludzką dolegliwość
Nowa stworzona jest tabletka
Nawet na ludzką skretyniałość
Lekarstwo znajdzie się w saszetkach.

Ludzkim, największym jest kłopotem
Wynaleźć takie nowe leki,
Które wyleczą ich głupotę
Tą co ich gnębi całe wieki.

Lecz tutaj słowo "konsternacja"
Będzie najlepszym słów potokiem
Albowiem żadna ludzka racja
Nie znajdzie leku na głupotę.

Mój dziadek miał lat dziewięćdziesiąt
I nie znał co to Aspiryna
Dzisiaj niemowlak tygodniowy
Garściami już lekarstwa wcina.

Szukam przyczyny tego stanu
I nagle mam, wiem gdzie jest racja
W trzecim Newtona przykazaniu;
"Akcji towarzyszy reakcja".

I w tym nadzieja, że głupota
Już więcej plenić się nie będzie
I tu dla Boga jest robota
Żeby porządek zrobił wszędzie.

I aby dał tym, którzy pragną
Krocie po stokroć i po krocie
Mnie, aby tylko karmił manną,
Nie kazał w ludzkiej tkwić głupocie.

Tym co chcą złota niech da złoto
Niechaj do rąk i nóg przytroczy
Wory tak ciężkie by z ochotą
Z wysiłku wytrzeszczali oczy.

Niech mnie obdarzy w łaskawości
Rozumem i spokojnym sercem
Życiem normalnym i bez złości
Co się nie skończy w poniewierce.

I niechaj mi dotrzyma słowa,
W które wierzyłem długie lata,
Że razem z końcem głupich ludzi
Nastąpi również koniec świata.

1.02.2013