talk.polonia.net

Życzę tradycyjnie



Jak co roku o tej porze
wszyscy patrzą w kalyndorze
itd..
itd

Hmmmm. No cóż każdy z nas ma inne kwiatki we łbie a nie którzy nawet kiełbie

Adam Mickiewicz -

NOWY ROK


Skonał rok stary; z jego popiołów wykwita
Feniks nowy, już skrzydła roztacza na niebie;
Świat go cały nadzieją i życzeniem wita.
Czegoż w tym nowym roku żądać mam dla siebie?
Może chwilek wesołych? - Znam te błyskawice;
Kiedy niebo otworzą i ziemię ozłocą,
Czekamy wniebowzięcia: aż nasze źrenice
Grubszą niżeli pierwej zasępią się nocą.
Może kochania? - Znam tę gorączkę młodości;
W platońskie wznosi sfery, przed rajskie obrazy.
Aż silnych i wesołych strąci w ból i mdłości,
Z siódmego nieba w stepy między zimne głazy.
Chorowałem, marzyłem, latałem i spadam;
Marzyłem boską różę, bliski jej zerwania
Zbudziłem się, sen zniknął, róży nie posiadam,
Kolce w piersiach zostały. - Nie żądam kochania.
Może przyjaźni? - Któż by nie pragnął przyjaźni!
Z bogiń, które na ziemi młodość umie tworzyć,
Wszakże tę najpiękniejszą córkę wyobraźni
Najpierwszą zwykła rodzić i ostatnią morzyć.
O! przyjaciele, jakże jesteście szczęśliwi!
Jako w palmie Armidy wszyscy żyjąc społem,
Jedna zaklęta dusza całe drzewo żywi,
Choć każdy listek zda się oddzielnym żywiołem:
Ale kiedy po drzewie grad burzliwy chłośnie
Lub je żądło owadów jadowitych drażni,
Jakże każda gałązka dręczy się nieznośnie
Za siebie i za drugie! - Nie żądam przyjaźni.
I czegoż więc w tym nowym roku będę żądał?
Samotnego ustronia, dębowej pościeli,
Skąd bym już ani blasku słońca nie oglądał,
Ni śmiechu nieprzyjaciół, ni łez przyjacieli.
Tam do końca, a nawet i po końcu świata,
Chciałbym we śnie, z którego nic mię nie obudzi.
Marzyć, jakem przemarzył moje młode lata:
Kochać świat, sprzyjać światu - z daleka od ludzi.

Dlaczego Mickiewicz bywal tak smutny? Mial żonę, sześcioro dzieci, ciekawe życie...

Reflex pisze: ↑pn sty 02, 2023 8:11 am , ciekawe życie...

Może i ciekawe , ale to romantyzm, a wówczas nostalgia , tęsknota i melancholia do bólu trawiła umysły intelektualistów. Im bardziej dusze żal ściskał aż łkała, jęczała tym piękniej umysł tworzył i czerpał natchnienie. A życie codzienne, żona, dzieci to przecież trywialne jest….

Hmmm... Jaki ja mam z tego wyciągńąć wniosek dla siebie?

Jedno dziecko (śliczna) dziewczyna.
A tu mi wieszcz dzieciorób,
wiarę w szczęscie podcina.
Echhh....

'Eeee tam. Nie bierz tak mocno do siebie tego melancholika . .

Koniec roku i początek nowego to zawsze okazja do refleksji.
Dlaczego, czemu ? Był taki zły, paskudny satrapa jeden! ? Wraży skurczybyk!. c

Mieliście kiedyś w życiu wroga osobistego?
Taką francę, szantrapę, zazdrośnika zawistnego, jędzę, wiedźmy, osoby złe, patrzące nieżyczliwie i zle życząc??
Ten Rok był chyba wrogiem dla wszystkich, wraży wszystkim, mniej lub bardziej....
Łobuz!

Prawdziwego wroga, który nieżyczliwy i szkodliwy' zdarzyło mi się, w moim już długim życiu, natknąć na jedna taka osobę, jedyną, i przez to niezapomnianą, bo gorszą od tego ubiegłego roku, którego już nawet po imieniu nie nazwę.

Reflex pisze: ↑pn sty 02, 2023 8:11 am Dlaczego Mickiewicz bywal tak smutny? Mial żonę, sześcioro dzieci, ciekawe życie...

durne pytanie...
poczytaj troche o jego zyciu i tulaczkach na emigracji to moze cos cepie zrozumiesz...
https://www.bryk.pl/wypracowania/jezyk- ... zosci.html