następnie wołając naszej krwi
Dla swego pokoju
Anders jej im nie dał
Gdzie służył w jej szeregach
Mój Ojciec
Czy to jest przypadek? Mamy na czacie trójke nawiedzonych. Jednego głupca, jednego mesjasza i jednego ścierwojada. Co ich laczy? Jeden (kalmuk) się chwali, ze ojciec sluzyl u Andersa, drugi (mesjasz) że dziadek zginąl w Katyniu a ktoś tam był powstańcem śląskim a trzeci (ścierwojad), że jego ojciec był warszawskim powstańcem.
Inaczej mówiąc, jestem "glupi", jestem "świnią", jestem "chamem", ale czapki z glów bo mam tatę, dziadka patriotę i bohatera. Nadęte i wlasciwie śmieszne.
Mój ojciec był komunistą. Tak moi drodzy. Nie z przynależności, ale z przekonania. Pochodzil z biednej rolniczej rodziny, wierzyl w słowa o sprawiedliwości i równości, ufal partii. Podobnie jak Cyc nie lubil Ameryki.
Szanowal ludzi, byl człowiekiem szanowanym i lubianym. Za prostolinijność, uczciwość i szczerość.
Wiekszośc ludzi zwracala się do niego po imieniu, dom zawsze był pelny sąsiadów i znajomych.
Jego pasją była rodzina, praca i racjonalizacja. W szufladzie w biurku było pelno dyplomów i odznaczeń, za lata pomysłów i udziału w unowocześnianiu produkcji. Najwiekszym uznaniem za swoja pracę był brązowy krzyż zaslugi. Był z tego dumny, ale nigdy go nie przypiął, nie afiszowal się odznaczeniami.
Kiedy u mnie sypnal się zarost i zaczął się budzić swiatopogląd, nasze idealy staly na przeciwnych biegunach.
On opanowany i wyrozumialy, ja zbuntowany młokos. Ale nigdy nie doszło miedzy nami do emocjonalnych momentów. Od niego uczyłem się tolerancji i szacunku dla ludzi i ich pogladow. Malo dyskutowaliśmy na tematy polityczne. On miał swój pogląd, tolerowal moje zdanie. Mówil tylko że nigdy nie powinno się podejmowac decyzji, czy wyglaszac swoich poglądów pod wpływem emocji.
Kiedy nastala Solidarność, nie miał dla niej wiele sympatii. Burzyla jego porządek swiata. Ale kiedy Jaruzelski zarządzil stan wojenny, był załamany i nigdy go nie poparl. Mój Ojciec nie był żadnym bohaterem.
Był zwyklym, uczciwym i porządnym człowiekiem. Pamietam spojrzenie jego cieplych i mądrych oczu i jego mądrość, cierpliwość i wyrozumiałość... Jestem z niego dumny.
