Komunizm w Polsce

Gdzie dwóch Polaków, tam trzy światopoglądy.
izorys
Posty: 22
Rejestracja: sob paź 20, 2012 3:14 pm
Lokalizacja: Polska
Kontakt:

Komunizm w Polsce

Post autor: izorys » pt maja 25, 2018 12:50 pm

Komunizm w Polsce
Jedną z podstawowych cech komunizmu sowieckiego była polityka imperialna mająca na celu podporządkowanie innych państw Europy i innych kontynentów władzy sowieckiej.
W wyniku drugiej wojny światowej obszary zajęte przez Armię Czerwoną w Europie środkowej i wschodniej w tym Polska dostały się pod wpływy Związku Sowieckiego. Ten stan rzeczy został zatwierdzony na konferencji w Jałcie.
W pierwszych latach po wojnie wprowadzano stopniowe zmiany upodabniające polski system społeczny i gospodarczy do modelu radzieckiego. Państwo zaczęło przybierać formę totalitarną. Na formalnego przywódcę wyznaczono Bolesława Bieruta. Rzeczywistą władzę w Polsce sprawowały NKWD i generałowie wojsk radzieckich.
W 1946 utworzono Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk czyli cenzurę.
Za pomocą dekretów wprowadzono nacjonalizację przemysłu, a na wsi zakładano na wzór sowieckich kołchozów i sowchozów PGR-y i spółdzielnie produkcyjne. Jednocześnie zaczęły się prześladowania bogatych chłopów czyli tzw. kułakaów zmuszając ich do obowiązkowych dostaw mięsa, mleka, i zboża po zaniżonych cenach.
Komuniści prowadzili też walkę z podziemiem niepodległościowym oraz z Kościołem.
Walka z podziemiem trwała aż do gomułkowskiej odwilży w 1956 r.
Walkę z Kościołem zaczęto od skazania Biskupa Kieleckiego Czesława Kaczmarka za rzekomą współpracę z wywiadem amerykańskim. Następnie aresztowano Prymasa Wyszyńskiego. Zamierzano wytoczyć mu proces sądowy. W tym celu cały sztab ubeków poddawał wymyślnym torturom jego najbliższego współpracownika arcybiskupa Baraniaka w celu wymuszenia zeznań obciążających Prymasa. Mimo tych tortur arcybiskup Baraniak nie dał się złamać, odstąpiono więc od procesu Prymasa, zaś Episkopat pod przewodnictwem biskupa Klepacza został zmuszony do ślubowania wierności władzom PRL-u. Sam Prymas więziony był w latach 1953-1956 kolejno w Rywałdzie, Stoczku, Prudniku, i Komańczy.
Po gomułkowskiej odwilży w 1956 roku toczyły się losu polskiego komunizmu nieco spokojniej od kryzysu do kryzysu, a więc czerwiec 1956, marzec 1968, grudzień 1970, sierpień 1980 – narodziny Solidarności, grudzień 1981 – stan wojenny – czyli próba obrony chorego systemu i wreszcie rok 1989 uznany przez niektórych za koniec komunizmu w Polsce i nie tylko w Polsce.
Wprawdzie aktorkę Joannę Szczepkowską poniósł entuzjazm i ogłosiła w telewizji koniec polskiego komunizmu, ale prawda była nieco inna. W wyniku porozumień między komunistami, a częścią opozycji przeprowadzono częściowo wolne wybory, a prezydentem polski wybrany został wojowniczy komunista Jaruzelski, premierem zaś bardzo łagodny aż do przesady opozycjonista, autor grubej kreski Tadeusz Mazowiecki.
Wychodzenie z komunizmu trwa przez okres III Rzeczypospolitej i trwać będzie co najmniej tyle, ile trwało wyjście żydów z niewoli egipskiej.
Dziś, z pewnego dystansu można by powiedzieć, że komunizm odchodzi w przeszłość powoli, ociężale jak tuwimowska lokomotywa, a sami komuniści mają się nawet lepiej niż w okresie komuny, gdyż zdążyli się uwłaszczyć na narodowym majątku i przeorientować z kierunku na Moskwę na kierunek Bruksela (czyt. Berlin).
Polacy zaś którzy walczyli z komunizmem w jakiejkolwiek formie mają przynajmniej wolność za te polskie dwa tysiące.
Z czym komunizm będzie nam kojarzyć się we wspomnieniach ?
Z permanentną szarzyzną, pustymi półkami w sklepach, kolejkami, systemem kartkowym, księżycową ekonomią gdzie nauczyciel czy lekarz zarabiali 2-3 tyś. , a pracownik deficytowego PGR-u kilka razy więcej i do tego dostawał coroczne odprawy (trzynastki) po 90-100 tysięcy, z walką z Kościołem nie bez ofiar (Ks. Jerzy Popiełuszko) oraz opozycją (maturzysta Przemyk, student Pyjas) .
A te mniej dramatyczne wspomnienia, trochę na wesoło to filmy Barei, Kabaret Tey i Jana Pietrzaka oraz prawdziwe i podtrzymujące na duchu audycje Radia Wolna Europa.
O ile w pierwszej fazie polskiego komunizmu świetlaną i zasługująca na pomniki postacią jest rotmistrz Pilecki, o tyle w jego drugiej fazie na to miano zasługuje niewątpliwie pułkownik Kukliński.

ODPOWIEDZ