Takich kierowców jest trochę.
Łódzkie. 66-letni kierowca może trafić na 10 lat do więzienia. Gazeta Wyborcza.
PAP
2010-02-07, ostatnia aktualizacja 2010-02-07 15:00
Łódzkie. 66-letni kierowca może trafić na 10 lat do więzienia
PAP
2010-02-07, ostatnia aktualizacja 2010-02-07 15:00
Nawet 10 lat może spędzić w więzieniu 66-letni kierowca z Ozorkowa, który w ciągu trzech dni popełnił pięć przestępstw. Mężczyzna odpowie m.in. za: jazdę pod wpływem alkoholu, próbę wręczenia łapówki policjantom oraz niestosowanie się do zakazów sądowych.
66-latek po raz pierwszy został zatrzymany przez policję 4 lutego na ul. Kościuszki w Zelowie (Łódzkie), gdy pod wpływem alkoholu prowadził ciągnik siodłowy z naczepą wypełnioną dżemami. W czasie kontroli okazało się też, że mężczyzna ma dwa czynne sądowe zakazy kierowania pojazdami.
"Podczas czynności wykonywanych przez funkcjonariuszy mężczyzna usiłował wręczyć im łapówkę w wysokości 700 zł w zamian za +zapomnienie o sprawie+. Kiedy policjanci nie odstąpili od wypełniania obowiązków, zaczął im wygrażać" - poinformował PAP oficer prasowy policji w Bełchatowie Sławomir Szymański.
Prowadzony przez 66-latka pojazd trafił na parking strzeżony. O zdarzeniu powiadomiono prokuraturę. Mężczyzna został przesłuchany w charakterze podejrzanego o cztery przestępstwa: kierowania w stanie nietrzeźwości, usiłowania wręczenia korzyści majątkowej funkcjonariuszowi publicznemu w zamian za odstąpienie od realizacji prawnego obowiązku, niestosowania się do zakazów sądowych oraz groźby karalne pod adresem policjantów.
Po przesłuchaniu mężczyzna został zwolniony. Ciągnik siodłowy wydano jego córce, która była właścicielką pojazdu. Pouczono ją zarazem, że nie wolno jej udostępniać ciągnika ojcu.
"Policyjne zalecenia zostały zignorowane. 6 lutego policjanci otrzymali informację, że 66-latek tym samym pojazdem co poprzednio jedzie w kierunku Łasku. Zatrzymano go na drodze z Łasku do Pabianic, powiększając jego konto o zarzut popełnienia kolejnego, piątego w ciągu trzech dni przestępstwa. Mężczyźnie grozi kara do 10 lat pozbawienia wolności" - wyjaśnił Szymański.(PAP)
Źródło: PAP
OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBOZ PRACY 60
Nareszcie norweska granica . Tylko to chyba nie jest ta poludniowonorweska , bo za granica lezy tyle samo sniegu co i przed . Mam nadzieje ze Juras nie pomylil kierunkow swiata i nie skrecil na polnoc . Zapytalem przez krotkofalowke , ale ten twierdzi ze jestesmy w poludniowej Norwegi . Pomalutku zaczynam podejrzewac ze ktos mnie tu chce zrobic w konia ! Po kilkudziesieciu kilometrach zjechalismy na boczne drogi i juz po ciemku dojechalismy do celu . Jakis PeGeeR czy cos takiego . Nad brama napis : "Landbruksmaskiner Ole Kowalski" . Za brama kazali mi wjechac do jakiejs hali , a tam kilku Norwegow mowiacych biegle po polsku zabralo sie od razu za moja ciezarowke . Cos za szybko pracuja . Czyzby i tu panowal ten zbrodniczy akord ? Czyzbym znow trafil do kraju pelnego obozow pracy , gdzie placa za to co sie zrobilo , a nie za to ze sie bylo ?? Na szczescie Juras rozwial moje watpliwosci . Jestesmy u zaprzyjaznionego handlarza maszynami rolniczymi ( polskiego pochodzenia - jak wynika z nazwiska ) i ci pracowici chlopcy beda rozcinac elementy w ktorych przywiezlismy artykuly niezbedne do przezycia w Norwegii : wodke i papierosy . Musza sie spieszyc zebysmy przed wschodem slonca stad znikneli , zanim komus podpadna nasze polskie ciezarowki . Nigdy bym nie przypuszczal ze w dwoch rurach moze zmiescic sie tyle dobr !! Moze gdybym to wiedzial , to skrecilbym po drodze i ja i jeszcze moje wnuki , nie musielibysmy do konca zycia martwic sie o to co zapalic i co wypic ?!! Tysiace paczek Marlboro , Pall Mall, Lucky Strike i jeszcze kilka innych gatunkow ( przewaznie z ruskimi naklejkami ), i setki butelek wodzi, pysznej wodeczki.... Ohh , rozmarzylem sie znowu , a tu podchodzi Juras z tym Kowalskim i dziekuja mi za poswiecenie okazane podczas kontroli celnej . Kowalski zaproponowal mi nawet prace jako OdUPieC ( Odwracacz Uwagi Pieskow Celnych ) . Powiedzial ze mam jakies wrodzone zdolnosci do tej pracy . Zapisal sobie moj numer i obiecal ze zadzwoni jak beda zamawiali nastepny ladunek towaru z Polski . I wreczyl mi koperte z 10.000,- Koron ! Juras mowi ze to sa korony norweskie i ze sa warte wiecej jak szwedzkie ! Wiec moze jestem juz bogaty i nie musze przez reszte zycia ciezko pracowac ? Trzeba sprawdzic w jakims banku , bo tak naprawde to ja juz nikomu nie ufam .
Dalej mam jechac z jednym z tych rozladowywaczy, jego furgonetka . Po drodze bedziemy zaopatrywac w towar kilku rodakow - handlowcow prowadzacych polskie sklepy i jeszcze kilku malych handlarzy obwoznych , ktorzy dostarczaja towar do domu , na zamowienie . Zobacze jak to dziala i moze tez otworze w przyszlosci placowke handlowa !?
C.d.n.
Nareszcie norweska granica . Tylko to chyba nie jest ta poludniowonorweska , bo za granica lezy tyle samo sniegu co i przed . Mam nadzieje ze Juras nie pomylil kierunkow swiata i nie skrecil na polnoc . Zapytalem przez krotkofalowke , ale ten twierdzi ze jestesmy w poludniowej Norwegi . Pomalutku zaczynam podejrzewac ze ktos mnie tu chce zrobic w konia ! Po kilkudziesieciu kilometrach zjechalismy na boczne drogi i juz po ciemku dojechalismy do celu . Jakis PeGeeR czy cos takiego . Nad brama napis : "Landbruksmaskiner Ole Kowalski" . Za brama kazali mi wjechac do jakiejs hali , a tam kilku Norwegow mowiacych biegle po polsku zabralo sie od razu za moja ciezarowke . Cos za szybko pracuja . Czyzby i tu panowal ten zbrodniczy akord ? Czyzbym znow trafil do kraju pelnego obozow pracy , gdzie placa za to co sie zrobilo , a nie za to ze sie bylo ?? Na szczescie Juras rozwial moje watpliwosci . Jestesmy u zaprzyjaznionego handlarza maszynami rolniczymi ( polskiego pochodzenia - jak wynika z nazwiska ) i ci pracowici chlopcy beda rozcinac elementy w ktorych przywiezlismy artykuly niezbedne do przezycia w Norwegii : wodke i papierosy . Musza sie spieszyc zebysmy przed wschodem slonca stad znikneli , zanim komus podpadna nasze polskie ciezarowki . Nigdy bym nie przypuszczal ze w dwoch rurach moze zmiescic sie tyle dobr !! Moze gdybym to wiedzial , to skrecilbym po drodze i ja i jeszcze moje wnuki , nie musielibysmy do konca zycia martwic sie o to co zapalic i co wypic ?!! Tysiace paczek Marlboro , Pall Mall, Lucky Strike i jeszcze kilka innych gatunkow ( przewaznie z ruskimi naklejkami ), i setki butelek wodzi, pysznej wodeczki.... Ohh , rozmarzylem sie znowu , a tu podchodzi Juras z tym Kowalskim i dziekuja mi za poswiecenie okazane podczas kontroli celnej . Kowalski zaproponowal mi nawet prace jako OdUPieC ( Odwracacz Uwagi Pieskow Celnych ) . Powiedzial ze mam jakies wrodzone zdolnosci do tej pracy . Zapisal sobie moj numer i obiecal ze zadzwoni jak beda zamawiali nastepny ladunek towaru z Polski . I wreczyl mi koperte z 10.000,- Koron ! Juras mowi ze to sa korony norweskie i ze sa warte wiecej jak szwedzkie ! Wiec moze jestem juz bogaty i nie musze przez reszte zycia ciezko pracowac ? Trzeba sprawdzic w jakims banku , bo tak naprawde to ja juz nikomu nie ufam .
Dalej mam jechac z jednym z tych rozladowywaczy, jego furgonetka . Po drodze bedziemy zaopatrywac w towar kilku rodakow - handlowcow prowadzacych polskie sklepy i jeszcze kilku malych handlarzy obwoznych , ktorzy dostarczaja towar do domu , na zamowienie . Zobacze jak to dziala i moze tez otworze w przyszlosci placowke handlowa !?
C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBOZ PRACY 61
Moj nowy towarzysz podrozy ma na imie Kancior . Pochodzi z pomorza , a wiekszosc zycia spedzil w miejscowosciach Sztum , Wronki i Iława . Powital mnie sympatycznie - "sie masz, sie masz , zajarac nie masz ?" A ja na to - "kopsaj szluga do pasera , bo cie paser sponiewiera" ( mielismy w naszej wsi Zdzicha Zybelko, ktory pracowal jakis czas w Pruszkowie, a potem spedzil kilka lat na panstwowych wczasach , to sie od niego nauczylem ). I juz bylismy przyjaciolmi . Kancior pogniewal sie na Polske , bo mu przed rokiem chcieli odwiesic jekies zawieszenie , a byl oczywiscie niewinny . Znalazl sie w niewlasciwej chwili w niewlasciwym miejscu i padl ofiara nieslusznych podejrzen . Wyjechal do Norwegii na pozyczony paszport i pracuje tu ciezko jako akwizytor. Tak to Polska traci coraz wiecej porzadnych , pracowitych ludzi , bo nie stwarza sie im odpowiednich warunkow do uczciwego zycia i jeszcze ich przesladuje. Glownym zrodlem dochodu Kanciora sa takie wlasnie podroze zaopatrzeniowe jak nasza obecna . Najpierw jedzie od odbiorcy do odbiorcy i zbiera zamowienia , potem po towar do Kowalskiego , a pozniej juz tylko dostarcza zamowione ilosci w promieniu 300 kilometrow od stolicy Norwegii - Oslo.W wolnych od pracy jako akwizytor okresach , pomaga koledze w Oslo prowadzic Tattoo Studio . To wlasciwie jego zawod - robi dziargi , a ostatnio wkreca jeszcze ludziom srubki w jezyki , policzki , pepki , a niektorym paniom to nawet w intymne czesci ciala. To ostatnie tez bym mogl robic
! Kancior powiedzial ze moze mnie nauczyc . Zawsze to jeden zawod wiecej w reku , a tych nigdy nie jest za wiele . Dzisiejsza noc spedzimy w domu Kanciora , na przedmiesciach Oslo, a od jutra bedziemy rozwozili towar . W niedziele bedziemy znow w Oslo , bo tamtejsza Polonia organizuje walentynkowe spotkanie i Kancior zabierze mnie z soba zebym poznal troche ludzi . Doswiadczenie w takich polonijnych imprezach to ja juz mam .Mieszka moj nowy kumpel skromnie ; jednopokojowe mieszkanie , na parterze , ale za to ma wielki garaz - magazyn . I tu wprowadzil mnie w tajniki handlu polska wodka . Butelki zawieraja napoj z 40% alkoholu . Kancior , zeby nie rozpijac rodakow i innych konsumentow , obniza zawartosc alkoholu do 35% . Ma strzykawki z cienkimi iglami i te wbijamy przez naklejke na zakretce , na ukos ( bo wtedy najmniej widac) wyciagamy 45ml i wpuszczamy w to miejsce wode destylowana . Smakuje tak samo , a nie powoduje utraty zmyslow w krotkim czasie . Konsumenci kupuja wiecej , handlarze sie ciesza , a Kancior ma na swoje potrzeby ( teraz na nasze ). Bardzo sprytny facet, ten Kancior 
.C.d.n.
Moj nowy towarzysz podrozy ma na imie Kancior . Pochodzi z pomorza , a wiekszosc zycia spedzil w miejscowosciach Sztum , Wronki i Iława . Powital mnie sympatycznie - "sie masz, sie masz , zajarac nie masz ?" A ja na to - "kopsaj szluga do pasera , bo cie paser sponiewiera" ( mielismy w naszej wsi Zdzicha Zybelko, ktory pracowal jakis czas w Pruszkowie, a potem spedzil kilka lat na panstwowych wczasach , to sie od niego nauczylem ). I juz bylismy przyjaciolmi . Kancior pogniewal sie na Polske , bo mu przed rokiem chcieli odwiesic jekies zawieszenie , a byl oczywiscie niewinny . Znalazl sie w niewlasciwej chwili w niewlasciwym miejscu i padl ofiara nieslusznych podejrzen . Wyjechal do Norwegii na pozyczony paszport i pracuje tu ciezko jako akwizytor. Tak to Polska traci coraz wiecej porzadnych , pracowitych ludzi , bo nie stwarza sie im odpowiednich warunkow do uczciwego zycia i jeszcze ich przesladuje. Glownym zrodlem dochodu Kanciora sa takie wlasnie podroze zaopatrzeniowe jak nasza obecna . Najpierw jedzie od odbiorcy do odbiorcy i zbiera zamowienia , potem po towar do Kowalskiego , a pozniej juz tylko dostarcza zamowione ilosci w promieniu 300 kilometrow od stolicy Norwegii - Oslo.W wolnych od pracy jako akwizytor okresach , pomaga koledze w Oslo prowadzic Tattoo Studio . To wlasciwie jego zawod - robi dziargi , a ostatnio wkreca jeszcze ludziom srubki w jezyki , policzki , pepki , a niektorym paniom to nawet w intymne czesci ciala. To ostatnie tez bym mogl robic
! Kancior powiedzial ze moze mnie nauczyc . Zawsze to jeden zawod wiecej w reku , a tych nigdy nie jest za wiele . Dzisiejsza noc spedzimy w domu Kanciora , na przedmiesciach Oslo, a od jutra bedziemy rozwozili towar . W niedziele bedziemy znow w Oslo , bo tamtejsza Polonia organizuje walentynkowe spotkanie i Kancior zabierze mnie z soba zebym poznal troche ludzi . Doswiadczenie w takich polonijnych imprezach to ja juz mam .Mieszka moj nowy kumpel skromnie ; jednopokojowe mieszkanie , na parterze , ale za to ma wielki garaz - magazyn . I tu wprowadzil mnie w tajniki handlu polska wodka . Butelki zawieraja napoj z 40% alkoholu . Kancior , zeby nie rozpijac rodakow i innych konsumentow , obniza zawartosc alkoholu do 35% . Ma strzykawki z cienkimi iglami i te wbijamy przez naklejke na zakretce , na ukos ( bo wtedy najmniej widac) wyciagamy 45ml i wpuszczamy w to miejsce wode destylowana . Smakuje tak samo , a nie powoduje utraty zmyslow w krotkim czasie . Konsumenci kupuja wiecej , handlarze sie ciesza , a Kancior ma na swoje potrzeby ( teraz na nasze ). Bardzo sprytny facet, ten Kancior .C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBOZ PRACY 62
Wpadlem jak sliwka w kompot !!! Kancior opowiedzial mi co nieco o tym kraju, ktory wszyscy tak mi zachwalali i w ktorym chcialem znalezc nareszcie spokoj i dobrobyt ..Nic z tego ! W tej "wspanialej" Norwegii, wodke kupuje sie w specjalnych sklepach , ktorych jest mniej niz aptek ! A w nocy to nawet te zamykaja ! I ceny
!! Za byle jaka butelczyne placisz 200-300 koron - to jest powyzej 100 zlotych !! Stowa za flaszke 
? Jak masz robote to zarabiasz w ciagu 2-3 godzin na jedna , jedyna butelczyne . Zaczynam tesknic za Hiszpania , Holandia i Niemcami . Tam jest normalnie . Pracujesz i zarabiasz na tyle wodki ile normalnemu czlowiekowi trzeba aby przezyc .Na szczescie, mam obecnie zatrudnienie u Kanciora w branzy monopolowej i nie musze martwic sie o zakupy . Obskoczylismy dzis kilku kanciorowych klientow w Oslo i okolicy. Jeden polski sklep ( ci biora kilkanascie kartonow wyborowej i kilkaset wagonow papierosow ), dwie knajpki , ktorych norwescy wlasciciele poznali sie na doskonalej jakosci oferowanego przez nas towaru , a na koniec zaopatrzylismy jeszcze kilku odbiorcow indywidualnych, chroniacych swoje ciezko zapracowane pieniadze przed pazyrnoscia norweskiego panstwa . W wiekszosci siedza ci ludzie w domu i poszukuja pracy . To przemawia pozytywnie za norweskim systemem socjalnym . Szukasz pracy -masz zasilek i mozesz dalej udawac ze szukasz pracy. Potem wstapilismy jeszcze do tego Tattoo Studio z ktorym Kancior wspolpracuje . Szefem jest Gabor- wegierski kumpel Kanciora z ktorym mieszkal 3 lata w jednym pokoju we Wronkach. Gabor pracowal jako kierowca i wozil auta z Polski na Ukraine, az jakis zawistny konkurent zglosil polskiej policji ze te auta po drodze zmieniaja kolory i numery . Gabor nauczyl sie swietnie naszego jezyka . Akurat przyszla jakas ruda Norwezka o figurze takiej jak dwie moje Kaski zwiazane do kupy i zamowila sobie kolczyk do pepuszka .To sie nazywa piercing. U nas sie tak krowom blaszki w uszy wtykalo , a buchajom kolka do nosow . Pomoglismy Gaborowi ; ja trzymalem dwie faldy tluszczu w jedna strone, Kancior trzy faldy w druga strone, a Gabor montowal to metalowe kolko z wisiorkiem . Jak puscilismy to okazalo sie ze nic nie widac i trzeba bylo cala akcje startowac jeszcze raz . Tym razem Gabor przyczepil branzoletke i troche jej wystawalo. Panienka bardzo sie cieszyla i powiedziala ze jedzie na urlop do cieplych krajow i musi wygladac sexi , zeby sie panom podobac .Kiedys slyszalem, ze u tych egzotycznych to baby ocenia sie wedlug wagi , wiec bedzie miala dobre szanse 
.C.d.n.
Wpadlem jak sliwka w kompot !!! Kancior opowiedzial mi co nieco o tym kraju, ktory wszyscy tak mi zachwalali i w ktorym chcialem znalezc nareszcie spokoj i dobrobyt ..Nic z tego ! W tej "wspanialej" Norwegii, wodke kupuje sie w specjalnych sklepach , ktorych jest mniej niz aptek ! A w nocy to nawet te zamykaja ! I ceny
!! Za byle jaka butelczyne placisz 200-300 koron - to jest powyzej 100 zlotych !! Stowa za flaszke ? Jak masz robote to zarabiasz w ciagu 2-3 godzin na jedna , jedyna butelczyne . Zaczynam tesknic za Hiszpania , Holandia i Niemcami . Tam jest normalnie . Pracujesz i zarabiasz na tyle wodki ile normalnemu czlowiekowi trzeba aby przezyc .Na szczescie, mam obecnie zatrudnienie u Kanciora w branzy monopolowej i nie musze martwic sie o zakupy . Obskoczylismy dzis kilku kanciorowych klientow w Oslo i okolicy. Jeden polski sklep ( ci biora kilkanascie kartonow wyborowej i kilkaset wagonow papierosow ), dwie knajpki , ktorych norwescy wlasciciele poznali sie na doskonalej jakosci oferowanego przez nas towaru , a na koniec zaopatrzylismy jeszcze kilku odbiorcow indywidualnych, chroniacych swoje ciezko zapracowane pieniadze przed pazyrnoscia norweskiego panstwa . W wiekszosci siedza ci ludzie w domu i poszukuja pracy . To przemawia pozytywnie za norweskim systemem socjalnym . Szukasz pracy -masz zasilek i mozesz dalej udawac ze szukasz pracy. Potem wstapilismy jeszcze do tego Tattoo Studio z ktorym Kancior wspolpracuje . Szefem jest Gabor- wegierski kumpel Kanciora z ktorym mieszkal 3 lata w jednym pokoju we Wronkach. Gabor pracowal jako kierowca i wozil auta z Polski na Ukraine, az jakis zawistny konkurent zglosil polskiej policji ze te auta po drodze zmieniaja kolory i numery . Gabor nauczyl sie swietnie naszego jezyka . Akurat przyszla jakas ruda Norwezka o figurze takiej jak dwie moje Kaski zwiazane do kupy i zamowila sobie kolczyk do pepuszka .To sie nazywa piercing. U nas sie tak krowom blaszki w uszy wtykalo , a buchajom kolka do nosow . Pomoglismy Gaborowi ; ja trzymalem dwie faldy tluszczu w jedna strone, Kancior trzy faldy w druga strone, a Gabor montowal to metalowe kolko z wisiorkiem . Jak puscilismy to okazalo sie ze nic nie widac i trzeba bylo cala akcje startowac jeszcze raz . Tym razem Gabor przyczepil branzoletke i troche jej wystawalo. Panienka bardzo sie cieszyla i powiedziala ze jedzie na urlop do cieplych krajow i musi wygladac sexi , zeby sie panom podobac .Kiedys slyszalem, ze u tych egzotycznych to baby ocenia sie wedlug wagi , wiec bedzie miala dobre szanse .C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBOZ PRACY 63
Cala sobote ( od 12.30 do 14.25 , z jedna tylko przerwa obiadowa ) przepracowalismy ciezko z Kanciorem w jego garazu . Jak pracujemy to pracujemy i nie patrzymy na zegarek . Niemalze odciskow narobilem sobie na palcach z tego pompowania strzykawkami . I po raz pierwszy w moim zyciu docenilem akordowy system pracy . Im wiecej wypompuje wodki z butelek i i zamienie ja na wode w jak najkrotszym czasie , tym wiecej mozemy wypic i odlac do innych butelek "na pozniej" . A wiec to jest ta teoria relatywnosci zwana rowniez teoria wzglednosci . Jesli jakis kapitalista zmusza cie do pracy w morderczym tempie i uwzglednia przy tym wylacznie swoj zysk to jest to niesprawiedliwe , nieludzkie , zbrodnicze wykorzystywanie twoich sil dla pomnazania jego majatku . Jesli dobrowolnie pracujesz w morderczym tempie uwzgledniajac przy tym wylacznie twoje wlasne korzysci to jest to podyktowane zdrowym matematycznym mysleniem , dazenie do zmaxymalizowania materialnych wynikow twojej pracy . Po prostu wszystko zalezy od punktu odniesienia no i od punktu widzenia .
Wieczorem poszlismy na to walentynkowe spotkanie polonii w Oslo . Weszlismy do lokalu spodziewajac sie baletow , jak to na imprezie . A tu grupka sztywnych smutniakow -
wszystko trzezwe, popijaja coca-cole i wode mineralna i dyskutuja z minami jak na swoim wlasnym pogrzebie o polityce i waznych wydarzeniach miedzynarodowych ostatnich tygodni . Nawet nie dalismy po sobie poznac , ze my tez z Polski . Wypilismy po dwa piwka poszlismy do innego lokalu , tam gdzie spotykaja sie emigranci z Litwy . I zrozumialem sens slow wieszcza - "Litwo , ojczyzno moja , ty jestes jak zdrowie....". Po prostu zdrowa , normalna balanga na calego . Pije sie wodke szklankami , albo prosto z butelki , zagryza sloninka , tanczy i spiewa do bialego rana . Tu by sie nasza "polonia" mogla nauczyc jak sie organizuje spotkania w gronie rodakow . Gdybym nie byl tak wielkim patriota , to pewnie zmienilbym obywatelstwo na litewskie . Ale jestem , wiec wymienilem numery telefonow z kilkoma nowymi znajomymi ( rowniez plci zenskiej ). Wprawdzie juz w poniedzialek mam rozpoczac prace u pani Stanislawy w okolicach Stavanger , ale kto wie jak tam bedzie i moze jednak wroce do Oslo . Szczegolnie z powodu jednej Litwinki o pieknym imieniu Daiva 
....C.d.n.
Cala sobote ( od 12.30 do 14.25 , z jedna tylko przerwa obiadowa ) przepracowalismy ciezko z Kanciorem w jego garazu . Jak pracujemy to pracujemy i nie patrzymy na zegarek . Niemalze odciskow narobilem sobie na palcach z tego pompowania strzykawkami . I po raz pierwszy w moim zyciu docenilem akordowy system pracy . Im wiecej wypompuje wodki z butelek i i zamienie ja na wode w jak najkrotszym czasie , tym wiecej mozemy wypic i odlac do innych butelek "na pozniej"
. A wiec to jest ta teoria relatywnosci zwana rowniez teoria wzglednosci . Jesli jakis kapitalista zmusza cie do pracy w morderczym tempie i uwzglednia przy tym wylacznie swoj zysk to jest to niesprawiedliwe , nieludzkie , zbrodnicze wykorzystywanie twoich sil dla pomnazania jego majatku . Jesli dobrowolnie pracujesz w morderczym tempie uwzgledniajac przy tym wylacznie twoje wlasne korzysci to jest to podyktowane zdrowym matematycznym mysleniem , dazenie do zmaxymalizowania materialnych wynikow twojej pracy . Po prostu wszystko zalezy od punktu odniesienia no i od punktu widzenia .Wieczorem poszlismy na to walentynkowe spotkanie polonii w Oslo . Weszlismy do lokalu spodziewajac sie baletow , jak to na imprezie . A tu grupka sztywnych smutniakow -
wszystko trzezwe, popijaja coca-cole i wode mineralna i dyskutuja z minami jak na swoim wlasnym pogrzebie o polityce i waznych wydarzeniach miedzynarodowych ostatnich tygodni . Nawet nie dalismy po sobie poznac , ze my tez z Polski . Wypilismy po dwa piwka poszlismy do innego lokalu , tam gdzie spotykaja sie emigranci z Litwy . I zrozumialem sens slow wieszcza - "Litwo , ojczyzno moja , ty jestes jak zdrowie....". Po prostu zdrowa , normalna balanga na calego . Pije sie wodke szklankami , albo prosto z butelki , zagryza sloninka , tanczy i spiewa do bialego rana . Tu by sie nasza "polonia" mogla nauczyc jak sie organizuje spotkania w gronie rodakow . Gdybym nie byl tak wielkim patriota , to pewnie zmienilbym obywatelstwo na litewskie . Ale jestem , wiec wymienilem numery telefonow z kilkoma nowymi znajomymi ( rowniez plci zenskiej ). Wprawdzie juz w poniedzialek mam rozpoczac prace u pani Stanislawy w okolicach Stavanger , ale kto wie jak tam bedzie i moze jednak wroce do Oslo . Szczegolnie z powodu jednej Litwinki o pieknym imieniu Daiva ....C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBOZ PRACY 64
Z roznych powodow organizacyjnych , ale rowniez sercowych ( Daiva......) ruszylismy w droge do Stavanger z jednodniowym opoznieniem . Po drodze trzeba bylo zalatwic jeszcze jedno zamowienie polskiego sklepikarza w miejscowosci Drammen . I tu zadyma na calej linii !! Reklamacja ! Kierownik sklepu wyciaga ze skrytki pod podloga na sklepowym zapleczu szesc napoczetych butelek naszej dobrej polskiej wodki i probuje nam wmowic ze w ostatniej dostawie byla chrzczona !! Nieslychana bezczelnosc . Musialem trzymac Kanciora z calej sily , zeby tego lekkomyslnego kierownika nie uzyl jako worka treningowego ( Kancior trenowal boks we Wronkach) .
Kierownik twierdzi ze niezadowoleni klienci przyniesli te butelki i zazadali zwrotu pieniedzy , bo to co kupili smakuje prawie tylko na wode . Rozpoczelismy sledztwo . Najpierw wzielismy po solidnym lyku z gwinta ..!! Fuuuj!! Co to jest ? Koci mocz , albo woda mineralna . Wiec przyjrzalem sie zakretkom . I oczom nie wierze ! Oprocz profesjonalnie i prawie niewidocznie wykonanej w gornym zwoju gwintu dziureczki marki Kancior , na samym srodku zakretki wielka , zrobiona chyba gwozdziem dziura, zaklejona guma do zucia . I to samo w pozostalych pieciu zakretkach . Guma do zucia ?! Przeciez za lada tego sklepu stoi jakies przedziwne stworzenie w rozowych , obcislych porteczkach i z pomalowanymi paznokciami , ale z czarnym wasikiem jak Freddy Mercury . Ni to chlop , ni to baba . I to-to zuje gume !! Wzialem Kanciora na bok i zapoznalem go z wynikiem sledztwa . Kancior odsunal na bok , bardzo grzecznie pana kierownika , tak ze ten przewrocil po drodze jakis regal , i zlapal tego zbabialego ekspedienta za krocze ( pewnie zeby sprawdzic co to wlasciwie jest ). Pokazalem ekspedientowi jedna zakretke i od razu zlozyl zeznanie . Dyzio ( to ten pedalowaty ekspedient) pracuje od kilku tygodni w tutejszej placowce handlowej i zarabia za malo , aby pokryc bardzo wysokie koszty swojego zycia w Norwegii . Aby moc utrzymac jaki taki standard zycia ( ciuszki, kosmetyki, bizuteria, dyskoteki itd.) byl zmuszony podjac dodatkowa prace jako dystrybutor zakazanych napojow . Zaopatrywal sie u swojego pracodawcy , wypompowujac z butelek po 100 ml i uzupelniajac je woda . Bydlak jeden . Rodakow oszukiwal ! Polecilismy kierownikowi natychmiastowe rozwiazanie stosunku pracy z tym nieodpowiedzialnym , poczatkujacym oszustem . Na pozegnanie Kancior pozdejmowal mu jeszcze pierscionki i zdjal zloty kolczyk z dolnej wargi nie otwierajac zameczka..
A tak swoja droga , jak to sie czasy zmienily. 20 lat temu , taki pedzio ubieralby sie w normalne meskie ciuchy i udawal chlopa . A dzis ? Obnosza sie ze swoja pedalowatoscia , wrecz dumni sa z tego ze wbrew woli boskiej szukaja uciech cielesnych u przedstawicieli wlasnej plci .Brrrr... Malo tego ! Nawet ci "normalni" mezczyzni skubia sobie brewki , wlosy z klaty ( te byly kiedys najwiekszym wabikiem na plazy ) i gola nie tylko zarost na twarzy , ale i po pachami a nawet i pod brzuchem ! Chlopy bez wasow i brod , z ogolonymi podbrzuszami , pija wodke pomieszana z sokiem i do tego pala slim cigarettes . Horror
!!! Ale nie martwcie sie dziewczeta ! Na wasze szczescie jest jeszcze Fachurra... 
C.d.n.
Z roznych powodow organizacyjnych , ale rowniez sercowych ( Daiva......) ruszylismy w droge do Stavanger z jednodniowym opoznieniem . Po drodze trzeba bylo zalatwic jeszcze jedno zamowienie polskiego sklepikarza w miejscowosci Drammen . I tu zadyma na calej linii !! Reklamacja ! Kierownik sklepu wyciaga ze skrytki pod podloga na sklepowym zapleczu szesc napoczetych butelek naszej dobrej polskiej wodki i probuje nam wmowic ze w ostatniej dostawie byla chrzczona !! Nieslychana bezczelnosc . Musialem trzymac Kanciora z calej sily , zeby tego lekkomyslnego kierownika nie uzyl jako worka treningowego ( Kancior trenowal boks we Wronkach) .
Kierownik twierdzi ze niezadowoleni klienci przyniesli te butelki i zazadali zwrotu pieniedzy , bo to co kupili smakuje prawie tylko na wode . Rozpoczelismy sledztwo . Najpierw wzielismy po solidnym lyku z gwinta ..!! Fuuuj!! Co to jest ? Koci mocz , albo woda mineralna . Wiec przyjrzalem sie zakretkom . I oczom nie wierze ! Oprocz profesjonalnie i prawie niewidocznie wykonanej w gornym zwoju gwintu dziureczki marki Kancior , na samym srodku zakretki wielka , zrobiona chyba gwozdziem dziura, zaklejona guma do zucia . I to samo w pozostalych pieciu zakretkach . Guma do zucia ?! Przeciez za lada tego sklepu stoi jakies przedziwne stworzenie w rozowych , obcislych porteczkach i z pomalowanymi paznokciami , ale z czarnym wasikiem jak Freddy Mercury . Ni to chlop , ni to baba . I to-to zuje gume !! Wzialem Kanciora na bok i zapoznalem go z wynikiem sledztwa . Kancior odsunal na bok , bardzo grzecznie pana kierownika , tak ze ten przewrocil po drodze jakis regal , i zlapal tego zbabialego ekspedienta za krocze ( pewnie zeby sprawdzic co to wlasciwie jest ). Pokazalem ekspedientowi jedna zakretke i od razu zlozyl zeznanie . Dyzio ( to ten pedalowaty ekspedient) pracuje od kilku tygodni w tutejszej placowce handlowej i zarabia za malo , aby pokryc bardzo wysokie koszty swojego zycia w Norwegii . Aby moc utrzymac jaki taki standard zycia ( ciuszki, kosmetyki, bizuteria, dyskoteki itd.) byl zmuszony podjac dodatkowa prace jako dystrybutor zakazanych napojow . Zaopatrywal sie u swojego pracodawcy , wypompowujac z butelek po 100 ml i uzupelniajac je woda . Bydlak jeden . Rodakow oszukiwal ! Polecilismy kierownikowi natychmiastowe rozwiazanie stosunku pracy z tym nieodpowiedzialnym , poczatkujacym oszustem . Na pozegnanie Kancior pozdejmowal mu jeszcze pierscionki i zdjal zloty kolczyk z dolnej wargi nie otwierajac zameczka..
A tak swoja droga , jak to sie czasy zmienily. 20 lat temu , taki pedzio ubieralby sie w normalne meskie ciuchy i udawal chlopa . A dzis ? Obnosza sie ze swoja pedalowatoscia , wrecz dumni sa z tego ze wbrew woli boskiej szukaja uciech cielesnych u przedstawicieli wlasnej plci .Brrrr... Malo tego ! Nawet ci "normalni" mezczyzni skubia sobie brewki , wlosy z klaty ( te byly kiedys najwiekszym wabikiem na plazy ) i gola nie tylko zarost na twarzy , ale i po pachami a nawet i pod brzuchem ! Chlopy bez wasow i brod , z ogolonymi podbrzuszami , pija wodke pomieszana z sokiem i do tego pala slim cigarettes . Horror
!!! Ale nie martwcie sie dziewczeta ! Na wasze szczescie jest jeszcze Fachurra... C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBÓZ PRACY 65 i 66
Przyzwyczaiłem się już do Kanciora i nawet do moich ciężkich obowiązków w jego firmie dystrybucyjnej. Ale coś mnie ciągnie do tej pani Stanisławy, która zaoferowała mi pracę w swoim domu. Jakiś wewnętrzny głos podpowiada mi ciągle: jedź do Stasi.. jedź do Stasi.. Czyżby to miało być moje przeznaczenie? Czyżby oczekiwało mnie tam coś szczególnie dobrego? Może miłosc... , a może pieniądze? Albo ten zmarły mąż pani Stasi był właścicielem browaru? Muszę sie tego dowiedzieć. Jeszcze tylko kilka kilometrów i już będziemy na miejscu. Dojechaliśmy już po ciemku. Kancior powiedział że to jest najbardziej ekskluzywna dzielnica miasta. Od jednej bramy wjazdowej do nastepnej jedzie sie chyba z kilometr. Znaleźliśmy podany numer i Kancior zaraz zauważył, ze ten numer i ozdoby na kutej bramie są pozłacane. Kiedy akurat zaczęlismy zastanawiać się jakby to zdemontować, brama się otwiera. Jak w filmie, automatycznie. Wychodzi jakis średnio opalony typ w mundurku i pyta po norwesku ( Kancior ten język zna ), czym może nam służyc. Grzecznie i sympatycznie, tak jak ja to lubię. Pokazałem mu kartke z adresem pani Stasi i wpuscił mnie do środka . Kancior dał mi jeszcze na pożegnanie reklamowkę z czterema butelkami nierozcienczanej wyborowej i pięcioma wagonami papierochów, żebym coś miał na początek. I zwitek banknotów. Nawet nie liczyłem ile, bo takim ludziom jak Kancior to ufam ślepo. Opalony cieć kazał mi wsiąść do takiego elektrycznego autka bez drzwi i walizkę mi z tyłu postawił. Fajnie tu! Reklamówkę wolałem trzymać na kolanach. Przejechał ze mna kilkaset metrów przez zaśnieżony park i za zakrętem zobaczyłem oświetloną jak pałac królewski w Warszawie, ogromną willę. Ooooo! To tu mieszka pani Stasia... Weszliśmy po schodach. Drzwi wejściowe otwiera już jakaś opalona laska w takiej sukience jak kiedyś były mundurki szkolne dla dziewczynek – granatowa z białym kołnieżykiem , a na głowie koronkowy czepeczek. Cieć wniósł moją walizkę i poszedł, a ta ciemnoskóra pielęgniarka pokazała że mam iść za nią. Wygląda tu jak w muzeum. Na ścianach stare obrazy w złotych ramach, po kątach rycerskie zbroje i ten potężny kryształowy żyrandol wiszący pośrodku hallu na wysokości 7 metrów.. Jak oni to powiesili? Weszliśmy do pokoju który wygląda jak sklep. Całe ściany pełne półek z książkami, na koncu pokoju kominek, a przed nim dwa fotele i stoliczek. A na stoliczku flaszeczka! Polski dom! Zacząłem się przyglądać flaszeczce i przypadkowo zauważyłem, że w jednym z foteli siedzi jakaś elegancka, uśmiechnięta starsza pani. A więc to musi być pani Stasia.. Dobry wieczór, powiedziałem i ukłoniłem się grzecznie, szurnąwszy prawą nogą do lewej, tak jak nas kiedyś uczono w pierwszej klasie. Witam pana w moim skromnym domu, Panie Fachurra - odpowiedziała pani Stasia. W skromnym domu! To ona by musiała mój zobaczyć. Ten to jest skromny. Dziwny jest ten świat... Złoto na płocie, złoto na ścianach, złoto na palcach , a ta mówi – w skromnym domu. Koniaczek? - pyta pani Stasia. Oh, chętnie, bo tak zimno – odpowiedziałem dyplomatycznie. Szklanki do tego koniaczku to mają porządne, prawie pół flaszki się mieści. Oczywiście drugą połowę flaszki wlałem do koniakówki pani Stasi, bo jestem gentelmenem. I nagle dojrzałem pod stoliczkiem dwie puste butelki po tym zagranicznym koniaku. Coś zaczęło mi świtać ! Pani Stasia lubi wypić!! Jeśli sie nie mylę, to już lepiej trafić nie mogłem
. C.d.n.
Przyzwyczaiłem się już do Kanciora i nawet do moich ciężkich obowiązków w jego firmie dystrybucyjnej. Ale coś mnie ciągnie do tej pani Stanisławy, która zaoferowała mi pracę w swoim domu. Jakiś wewnętrzny głos podpowiada mi ciągle: jedź do Stasi.. jedź do Stasi.. Czyżby to miało być moje przeznaczenie? Czyżby oczekiwało mnie tam coś szczególnie dobrego? Może miłosc... , a może pieniądze? Albo ten zmarły mąż pani Stasi był właścicielem browaru? Muszę sie tego dowiedzieć. Jeszcze tylko kilka kilometrów i już będziemy na miejscu. Dojechaliśmy już po ciemku. Kancior powiedział że to jest najbardziej ekskluzywna dzielnica miasta. Od jednej bramy wjazdowej do nastepnej jedzie sie chyba z kilometr. Znaleźliśmy podany numer i Kancior zaraz zauważył, ze ten numer i ozdoby na kutej bramie są pozłacane. Kiedy akurat zaczęlismy zastanawiać się jakby to zdemontować, brama się otwiera. Jak w filmie, automatycznie. Wychodzi jakis średnio opalony typ w mundurku i pyta po norwesku ( Kancior ten język zna ), czym może nam służyc. Grzecznie i sympatycznie, tak jak ja to lubię. Pokazałem mu kartke z adresem pani Stasi i wpuscił mnie do środka . Kancior dał mi jeszcze na pożegnanie reklamowkę z czterema butelkami nierozcienczanej wyborowej i pięcioma wagonami papierochów, żebym coś miał na początek. I zwitek banknotów. Nawet nie liczyłem ile, bo takim ludziom jak Kancior to ufam ślepo. Opalony cieć kazał mi wsiąść do takiego elektrycznego autka bez drzwi i walizkę mi z tyłu postawił. Fajnie tu! Reklamówkę wolałem trzymać na kolanach. Przejechał ze mna kilkaset metrów przez zaśnieżony park i za zakrętem zobaczyłem oświetloną jak pałac królewski w Warszawie, ogromną willę. Ooooo! To tu mieszka pani Stasia... Weszliśmy po schodach. Drzwi wejściowe otwiera już jakaś opalona laska w takiej sukience jak kiedyś były mundurki szkolne dla dziewczynek – granatowa z białym kołnieżykiem , a na głowie koronkowy czepeczek. Cieć wniósł moją walizkę i poszedł, a ta ciemnoskóra pielęgniarka pokazała że mam iść za nią. Wygląda tu jak w muzeum. Na ścianach stare obrazy w złotych ramach, po kątach rycerskie zbroje i ten potężny kryształowy żyrandol wiszący pośrodku hallu na wysokości 7 metrów.. Jak oni to powiesili? Weszliśmy do pokoju który wygląda jak sklep. Całe ściany pełne półek z książkami, na koncu pokoju kominek, a przed nim dwa fotele i stoliczek. A na stoliczku flaszeczka! Polski dom! Zacząłem się przyglądać flaszeczce i przypadkowo zauważyłem, że w jednym z foteli siedzi jakaś elegancka, uśmiechnięta starsza pani. A więc to musi być pani Stasia.. Dobry wieczór, powiedziałem i ukłoniłem się grzecznie, szurnąwszy prawą nogą do lewej, tak jak nas kiedyś uczono w pierwszej klasie. Witam pana w moim skromnym domu, Panie Fachurra - odpowiedziała pani Stasia. W skromnym domu! To ona by musiała mój zobaczyć. Ten to jest skromny. Dziwny jest ten świat... Złoto na płocie, złoto na ścianach, złoto na palcach , a ta mówi – w skromnym domu. Koniaczek? - pyta pani Stasia. Oh, chętnie, bo tak zimno – odpowiedziałem dyplomatycznie. Szklanki do tego koniaczku to mają porządne, prawie pół flaszki się mieści. Oczywiście drugą połowę flaszki wlałem do koniakówki pani Stasi, bo jestem gentelmenem. I nagle dojrzałem pod stoliczkiem dwie puste butelki po tym zagranicznym koniaku. Coś zaczęło mi świtać ! Pani Stasia lubi wypić!! Jeśli sie nie mylę, to już lepiej trafić nie mogłem
. C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBÓZ PRACY 67
Bardzo rozmowna ta pani Stanisława. I ciekawska. Wszystko by chciała wiedzieć. Skąd jestem, z jakiej rodziny, czy żonaty, ile dzieci, wykształcenie, doświadczenie zawodowe (?!). Musiałem na bieżąco komponować nowy życiorys, bo mi na tej pracy bardzo zależy, a Gino powiedział że najważniejsze dla nowego chlebodawcy jest pierwsze wrażenie. A więc zostałem w trybie przyspieszonym, najstarszym synem sołtysa naszej wsi, bardzo cenionego w latach 70-tych i 80-tych obywatela. Tatuś zginął w wypadku samochodowym i mając 19 lat, zaraz po zrobieniu matury z wyróżnieniem w Technikum Mechanicznym (mam świadectwo zrobione przez Kasko w Szwecji ), musiałem przejąć rolę głowy rodziny i dbać o dwie młodsze siostrzyczki i młodszego braciszka. W szkole byłem zawsze prymusem i gdyby nie tragiczny los tatusia i związane z tym obowiązki, które na mnie spadły to zapewne ukończyłbym studia na które koniecznie chciał mnie skierować dyrektor technikum i byłbym dziś inżynierem i pewnie jeszcze magistrem. Zawsze byłem najważniejszym ministrantem w naszym kościele i proboszcz chciał mnie wysłac na seminarium duchowne, ale nie mogłem z powodów jak wyżej. Ożenilem się z pierwszą wielką miłoscią i mamy dwoje dzieci które też są prymusami w szkole. Przed kiloma miesiącami, nie widząc perspektyw dalszego rozwoju w naszym powiecie zdecydowałem się na poszukiwanie pracy w zachodniej Europie. I tu już nie musiałem dużo kłamać. Opowiedziałem o pechu, który mnie prześladuje, o ciągłych próbach znalezienia pracy, choćby nie wiadomo jaka miała być ciężka i o tych wszystkich łobuzach wykorzystujących naiwność i łatwowierność przybyłego z Polski uczciwego człowieka. Podkreśliłem moją przedsiębiorczosc opowiadając o firmie budowlanej jaką założyłem w Niemczech i do zamknięcia której zmusili mnie nieuczciwi i niewypłacalni zleceniodawcy. To się pani Stasi chyba bardzo spodobało - przedsiębiorczość. Potem zapytała o referencje. No, że niby ktoś może o mnie coś dobrego powiedzieć. Upps.. Co jej powiedzieć? Oczywiście, że mam świetne referencje. Poszukam jutro numerów telefonów moich byłych pracodawców i dam pani Stasi. Pomyślałem, że może zadzwonić do Kanciora, do Szczeny z Danii.... Hm..I do kogo jeszcze? Aa, jeszcze do Jurasa, tego kierowcy trzeciej ciężarówki naszego konwoju ze Szwecji do Norwegii. Do Gino lepiej nie, bo ten to taki trochę fałszywy mi się wydaje. Chyba się pani Stasi mój życiorys spodobal, bo pokazała mi gdzie magazynuje swoje koniaczki. Naciska się na guziczek i dwie półki z książkami się otwierają, a za nimi prawdziwy sklep monopolowy. Wszystko czego polska dusza zapragnie, łącznie z Wyborową, Panem Tadeuszem i Chopinem ( Mickiewicz i Chopin na pewno by się ucieszyli gdyby im ktoś powiedział jak się teraz polskie wódki nazywają). Po następnej szklaneczce pani Stasia zaczęła opowiadać o sobie, a tu nagle jak coś nie pierdyknie przed domem.. Pomyślałem przerażony ze to jakiś zamach terrorystyczny, a pani Stasia, całkiem spokojnie, ze to jej córka wróciła z wieczornej zabawy w dyskotekach i jak zwykle wjechała do garażu nie otwierając bramy. I tu przeszliśmy do omówienia moich obowiązków . Miedzy innymi muszę rano zawieźć to uszkodzone auto do warsztatu i dopilnować mechaników, którzy będą naprawiali zrąbaną bramę garażową. Wygląda na to, że jestem zaangażowany . C.d.n.
Bardzo rozmowna ta pani Stanisława. I ciekawska. Wszystko by chciała wiedzieć. Skąd jestem, z jakiej rodziny, czy żonaty, ile dzieci, wykształcenie, doświadczenie zawodowe (?!). Musiałem na bieżąco komponować nowy życiorys, bo mi na tej pracy bardzo zależy, a Gino powiedział że najważniejsze dla nowego chlebodawcy jest pierwsze wrażenie. A więc zostałem w trybie przyspieszonym, najstarszym synem sołtysa naszej wsi, bardzo cenionego w latach 70-tych i 80-tych obywatela. Tatuś zginął w wypadku samochodowym i mając 19 lat, zaraz po zrobieniu matury z wyróżnieniem w Technikum Mechanicznym (mam świadectwo zrobione przez Kasko w Szwecji ), musiałem przejąć rolę głowy rodziny i dbać o dwie młodsze siostrzyczki i młodszego braciszka. W szkole byłem zawsze prymusem i gdyby nie tragiczny los tatusia i związane z tym obowiązki, które na mnie spadły to zapewne ukończyłbym studia na które koniecznie chciał mnie skierować dyrektor technikum i byłbym dziś inżynierem i pewnie jeszcze magistrem. Zawsze byłem najważniejszym ministrantem w naszym kościele i proboszcz chciał mnie wysłac na seminarium duchowne, ale nie mogłem z powodów jak wyżej. Ożenilem się z pierwszą wielką miłoscią i mamy dwoje dzieci które też są prymusami w szkole. Przed kiloma miesiącami, nie widząc perspektyw dalszego rozwoju w naszym powiecie zdecydowałem się na poszukiwanie pracy w zachodniej Europie. I tu już nie musiałem dużo kłamać. Opowiedziałem o pechu, który mnie prześladuje, o ciągłych próbach znalezienia pracy, choćby nie wiadomo jaka miała być ciężka i o tych wszystkich łobuzach wykorzystujących naiwność i łatwowierność przybyłego z Polski uczciwego człowieka. Podkreśliłem moją przedsiębiorczosc opowiadając o firmie budowlanej jaką założyłem w Niemczech i do zamknięcia której zmusili mnie nieuczciwi i niewypłacalni zleceniodawcy. To się pani Stasi chyba bardzo spodobało - przedsiębiorczość. Potem zapytała o referencje. No, że niby ktoś może o mnie coś dobrego powiedzieć. Upps.. Co jej powiedzieć? Oczywiście, że mam świetne referencje. Poszukam jutro numerów telefonów moich byłych pracodawców i dam pani Stasi. Pomyślałem, że może zadzwonić do Kanciora, do Szczeny z Danii.... Hm..I do kogo jeszcze? Aa, jeszcze do Jurasa, tego kierowcy trzeciej ciężarówki naszego konwoju ze Szwecji do Norwegii. Do Gino lepiej nie, bo ten to taki trochę fałszywy mi się wydaje. Chyba się pani Stasi mój życiorys spodobal, bo pokazała mi gdzie magazynuje swoje koniaczki. Naciska się na guziczek i dwie półki z książkami się otwierają, a za nimi prawdziwy sklep monopolowy. Wszystko czego polska dusza zapragnie, łącznie z Wyborową, Panem Tadeuszem i Chopinem ( Mickiewicz i Chopin na pewno by się ucieszyli gdyby im ktoś powiedział jak się teraz polskie wódki nazywają). Po następnej szklaneczce pani Stasia zaczęła opowiadać o sobie, a tu nagle jak coś nie pierdyknie przed domem.. Pomyślałem przerażony ze to jakiś zamach terrorystyczny, a pani Stasia, całkiem spokojnie, ze to jej córka wróciła z wieczornej zabawy w dyskotekach i jak zwykle wjechała do garażu nie otwierając bramy. I tu przeszliśmy do omówienia moich obowiązków . Miedzy innymi muszę rano zawieźć to uszkodzone auto do warsztatu i dopilnować mechaników, którzy będą naprawiali zrąbaną bramę garażową. Wygląda na to, że jestem zaangażowany
. C.d.n.Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBÓZ PRACY 68
Moje stanowisko w tym "skromnym" domu nazywa się forvalter, po naszemu zarządca. Ooo, jak się o tym w mojej wsi dowiedzą to wszystkich rozwali z zazdrości. Zarządzić to ja zawsze umiałem. Na każdej zabawie w remizie i na każdym weselu. Ale o tych doświadczeniach to chyba lepiej pani Stasi nie będę opowiadał. Akurat zaczęła pani Stasiunia coś mówić o moim uposażeniu ( to jest kasa którą się dostaje na koniec miesiąca ), a tu przed domem jak znowu nie huuuknie! Zerwałem się przerażony, a szefowa znów całkiem spokojniutko:- to druga córka wróciła do domu i wjechała swoim autem w tył auta siostrzyczki wbitego już w bramę garażu. A więc roboty mi tutaj nie zabraknie. Już dwa wraki trzeba rano zawieźć do warsztatu. Zapytałem nieśmiało czy trzeba się spodziewać przyjazdu jeszcze kogoś z rodzeństwa? Bo przecież przepracować też się od początku nie muszę. Na szczęście nie. Pani Stasia ma tylko dwie córeczki. Jutro mnie przedstawi. No, no. Muszę się ladnie ogolić i uczesać, a najlepiej to się jeszcze dziś wykąpię, chociaż wcale nie jest sobota. Szefowej zaczął się już troszkę język plątać i zawołała tą opaloną pielęgniarkę, która pokaże mi moje mieszkanie w zachodnim skrzydle. Rano o 9-tej mam zgłosić się po instrukcje. Moja ciemnoskóra przewodniczka po korytarzach nie jest szczególną pięknością, ale jakby chciała zostać na noc w moim pokoju to bym jej nie przeganiał. Na imię ma Soraya, to już wiem. Do zachodniego skrzydła trzeba iść chyba z 5 minut. Może będę w przyszłości jeździł po tym domu na rowerze? Żeby było prędzej. Otworzyła mi drzwi i zapaliła światło....Ludzie!! Toż to wygląda jak gabinet burmistrza u nas w powiecie! Nawet biurko mam! I telefon! Muszę jutro poprosić Sorayke żeby zrobiła mi przy tym biurku zdjęcie. I osobno pokoik z podwójnym łóżkiem i jeszcze łazienka z wanną i prysznicem, a ściany wyłożone marmurami aż po sufit! I to wszystko tylko dla mnie? Albo mieszka tu jeszcze paru innych? Soraya pokazała mi jak się reguluje ciepło. PILOTEM! Zdalnie sterowane! Telewizor zresztą też mam. Plazmę. Ameryka, Fachurra, Ameryka.. Soraya mieszka po drugiej stronie korytarza. Z tym średnio opalonym portierem. To chyba jej mąż. Na imię ma Ranjid. Pokazałem mu flaszeczkę wyborowej z mojej reklamówki, ale pokręcił głową. Albo się krępuje, albo znów jakiś wariat, który nie pije. Sprawdzę to jutro, a dziś wypiję sobie sam tą flaszeczkę w wannie. Za szczęście i powodzenie w życiu. W końcu sobie zasłużyłem. C.d.n.
Moje stanowisko w tym "skromnym" domu nazywa się forvalter, po naszemu zarządca. Ooo, jak się o tym w mojej wsi dowiedzą to wszystkich rozwali z zazdrości. Zarządzić to ja zawsze umiałem. Na każdej zabawie w remizie i na każdym weselu. Ale o tych doświadczeniach to chyba lepiej pani Stasi nie będę opowiadał. Akurat zaczęła pani Stasiunia coś mówić o moim uposażeniu ( to jest kasa którą się dostaje na koniec miesiąca ), a tu przed domem jak znowu nie huuuknie! Zerwałem się przerażony, a szefowa znów całkiem spokojniutko:- to druga córka wróciła do domu i wjechała swoim autem w tył auta siostrzyczki wbitego już w bramę garażu. A więc roboty mi tutaj nie zabraknie. Już dwa wraki trzeba rano zawieźć do warsztatu. Zapytałem nieśmiało czy trzeba się spodziewać przyjazdu jeszcze kogoś z rodzeństwa? Bo przecież przepracować też się od początku nie muszę. Na szczęście nie. Pani Stasia ma tylko dwie córeczki. Jutro mnie przedstawi. No, no. Muszę się ladnie ogolić i uczesać, a najlepiej to się jeszcze dziś wykąpię, chociaż wcale nie jest sobota. Szefowej zaczął się już troszkę język plątać i zawołała tą opaloną pielęgniarkę, która pokaże mi moje mieszkanie w zachodnim skrzydle. Rano o 9-tej mam zgłosić się po instrukcje. Moja ciemnoskóra przewodniczka po korytarzach nie jest szczególną pięknością, ale jakby chciała zostać na noc w moim pokoju to bym jej nie przeganiał. Na imię ma Soraya, to już wiem. Do zachodniego skrzydła trzeba iść chyba z 5 minut. Może będę w przyszłości jeździł po tym domu na rowerze? Żeby było prędzej. Otworzyła mi drzwi i zapaliła światło....Ludzie!! Toż to wygląda jak gabinet burmistrza u nas w powiecie! Nawet biurko mam! I telefon! Muszę jutro poprosić Sorayke żeby zrobiła mi przy tym biurku zdjęcie. I osobno pokoik z podwójnym łóżkiem i jeszcze łazienka z wanną i prysznicem, a ściany wyłożone marmurami aż po sufit! I to wszystko tylko dla mnie? Albo mieszka tu jeszcze paru innych? Soraya pokazała mi jak się reguluje ciepło. PILOTEM! Zdalnie sterowane! Telewizor zresztą też mam. Plazmę. Ameryka, Fachurra, Ameryka.. Soraya mieszka po drugiej stronie korytarza. Z tym średnio opalonym portierem. To chyba jej mąż. Na imię ma Ranjid. Pokazałem mu flaszeczkę wyborowej z mojej reklamówki, ale pokręcił głową. Albo się krępuje, albo znów jakiś wariat, który nie pije. Sprawdzę to jutro, a dziś wypiję sobie sam tą flaszeczkę w wannie. Za szczęście i powodzenie w życiu. W końcu sobie zasłużyłem.
C.d.n.
Re: OBOZ PRACY ..... Co Wy na to ?
OBÓZ PRACY 69
Rano o 8-mej ktoś puka cichutko. To Soraya. Przyniosła na tacy śniadanko. Nareszcie jestem traktowany z właściwym szacunkiem. Już chciałem się połozyc z powrotem do tego wielkiego, mięciutkiego łóżeczka, ale na szczęście przypomniało mi się, że mam tu pracować. W co się ubrać? Czy zarządca chodzi w garniturze i pod muszką, czy w ubraniu roboczym? Wybrałem pośrednie. Dres i adidasy. Jakby się komuś nie podobało, to zawsze mogę powiedzieć że akurat skończyłem gimnastykę poranną.
Jak znaleźć szefową w tym ogromnym domu? Na szczęście spotkałem Soraykę i zaprowadziła mnie do jadalni, gdzie pani Stasia z córeczkami spożywają śniadanie.
Wchodzę uśmiechnięty i optymistycznie nastawiony do życia i ludzi, a tuuuu.. Jezus Maria, to chyba gabinet grozy! Czyżby ojcem tych córeczek był dzwonnik z Notre Dame? A może pani Stasia zdradzała męża z własnym bratem? W naszej wsi była rodzina Grzybów. Wszyscy byli spokrewnieni ze wszystkimi, bo nie chcieli żeby rodzinne pola przeszły na własnosc innych rodzin. Więc mnożyli się we własnym klanie. Brat z siostrą, dziadek z wnuczką, mama z synkem itd. Ponieważ dawali zawsze wysokie datki na kościół, więc nikogo te ich dziwne spowinowacenia oficjalnie nie interesowały. Ale mówiło się o nich. Ci też byli wszyscy wyjątkowo nieatrakcyjni. Teraz tylko nie dać po sobie poznać, jak się przestraszyłem. Najpierw przywitałem szefową:- całuję rączki, pani Stanisławo! Potem to samo z córeczkami. Trochę się bałem, czy czasem nie mają krogulczych paznokci i kosmatych rąk, ale nie miały. Będę się musiał jakoś do tych poczwar przyzwyczaić. Córcie nazywają się Moni i Ula . Z wyglądu to mają chyba więcej lat jak ja, ale przy tej urodzie to wiek jest trudno ocenić. A poza tym to moją uwagę przykuły lezące na stole złote łyżeczki, widelczyki i nożyki. To mogło by być jakieś zabezpieczenie na wypadek gdyby coś z moją pracą nie wyszło. Małe to, poręczne, można do kieszeni wsadzić. Życie już mnie trochę nauczyło. Na początek wszystko jest fajnie, a potem nagle bez powodu wyrzucają cię na bruk i jeśli sam nie zadbasz o zabezpieczenie to zdychaj z głodu. Nikogo twój los nie obchodzi. Pani Stasia powiedziała, ze mam iść za nią do wschodniego skrzydła. Piętro wyżej, do traktu nocnego. Czego ona ode mnie chce? Na wszelki wypadek wykruszałem po drodze tytoń z papierosa, żeby wiedzieć którędy w razie czego uciekać. A ta wali prosto do sypialni. Chryste Panie, przecież mogłaby być moją matką! A poza tym to jak już coś ode mnie chciała, to czemu nie wczoraj, jak byłem nawalony? To by mi przeciez łatwiej było. Sypialnie to ma jak chyba królowa angielska. Nawet łożko z baldachimem. Ale nie idzie do lóżka tylko skręca do jakiegoś innego pomieszczenia. Co to? Sklep z odzieżą męską? Całe ściany to szafy.Garnitury wiszą całymi rzędami, butów na połysk wypucowanych całe półki, koszule leżą po jednej na osobnych półkach. Czemu ona handluje ciuchami? I wiecie co się okazało? To jest szafa zmarłego małżonka, pana Wahlstrom. I pani Stasia każe mi sobie wybierać co mi się podoba. Troche grubszy ode mnie musiał byc ten nieboszczyk, ale przy tym tempie pracy i odzywianiu dopasuję się już pewnie w krótkim czasie do jego figury. Buty tez mial o 2 albo 3 numery wieksze, ale ponapycham papieru toaletowego i będą pasowały. Wybrałem sobie kilka garniturków, trochę koszul i trochę sportowej odzieży ( moze będę grał w pokera albo w golfa?). Pani Stasia powiedziała że mogę zabrać wszystko i wysłac biednym krewnym do kraju. Hmm. To moja Kaśka otworzy butik odzieżowy i już nie będzie się mnie czepiała o pieniądze. Bo co jak co, ale o rodzinę to ja dbam.
C.d.n.
Rano o 8-mej ktoś puka cichutko. To Soraya. Przyniosła na tacy śniadanko. Nareszcie jestem traktowany z właściwym szacunkiem. Już chciałem się połozyc z powrotem do tego wielkiego, mięciutkiego łóżeczka, ale na szczęście przypomniało mi się, że mam tu pracować. W co się ubrać? Czy zarządca chodzi w garniturze i pod muszką, czy w ubraniu roboczym? Wybrałem pośrednie. Dres i adidasy. Jakby się komuś nie podobało, to zawsze mogę powiedzieć że akurat skończyłem gimnastykę poranną.
Jak znaleźć szefową w tym ogromnym domu? Na szczęście spotkałem Soraykę i zaprowadziła mnie do jadalni, gdzie pani Stasia z córeczkami spożywają śniadanie.
Wchodzę uśmiechnięty i optymistycznie nastawiony do życia i ludzi, a tuuuu.. Jezus Maria, to chyba gabinet grozy! Czyżby ojcem tych córeczek był dzwonnik z Notre Dame? A może pani Stasia zdradzała męża z własnym bratem? W naszej wsi była rodzina Grzybów. Wszyscy byli spokrewnieni ze wszystkimi, bo nie chcieli żeby rodzinne pola przeszły na własnosc innych rodzin. Więc mnożyli się we własnym klanie. Brat z siostrą, dziadek z wnuczką, mama z synkem itd. Ponieważ dawali zawsze wysokie datki na kościół, więc nikogo te ich dziwne spowinowacenia oficjalnie nie interesowały. Ale mówiło się o nich. Ci też byli wszyscy wyjątkowo nieatrakcyjni. Teraz tylko nie dać po sobie poznać, jak się przestraszyłem. Najpierw przywitałem szefową:- całuję rączki, pani Stanisławo! Potem to samo z córeczkami. Trochę się bałem, czy czasem nie mają krogulczych paznokci i kosmatych rąk, ale nie miały. Będę się musiał jakoś do tych poczwar przyzwyczaić. Córcie nazywają się Moni i Ula . Z wyglądu to mają chyba więcej lat jak ja, ale przy tej urodzie to wiek jest trudno ocenić. A poza tym to moją uwagę przykuły lezące na stole złote łyżeczki, widelczyki i nożyki. To mogło by być jakieś zabezpieczenie na wypadek gdyby coś z moją pracą nie wyszło. Małe to, poręczne, można do kieszeni wsadzić. Życie już mnie trochę nauczyło. Na początek wszystko jest fajnie, a potem nagle bez powodu wyrzucają cię na bruk i jeśli sam nie zadbasz o zabezpieczenie to zdychaj z głodu. Nikogo twój los nie obchodzi. Pani Stasia powiedziała, ze mam iść za nią do wschodniego skrzydła. Piętro wyżej, do traktu nocnego. Czego ona ode mnie chce? Na wszelki wypadek wykruszałem po drodze tytoń z papierosa, żeby wiedzieć którędy w razie czego uciekać. A ta wali prosto do sypialni. Chryste Panie, przecież mogłaby być moją matką! A poza tym to jak już coś ode mnie chciała, to czemu nie wczoraj, jak byłem nawalony? To by mi przeciez łatwiej było. Sypialnie to ma jak chyba królowa angielska. Nawet łożko z baldachimem. Ale nie idzie do lóżka tylko skręca do jakiegoś innego pomieszczenia. Co to? Sklep z odzieżą męską? Całe ściany to szafy.Garnitury wiszą całymi rzędami, butów na połysk wypucowanych całe półki, koszule leżą po jednej na osobnych półkach. Czemu ona handluje ciuchami? I wiecie co się okazało? To jest szafa zmarłego małżonka, pana Wahlstrom. I pani Stasia każe mi sobie wybierać co mi się podoba. Troche grubszy ode mnie musiał byc ten nieboszczyk, ale przy tym tempie pracy i odzywianiu dopasuję się już pewnie w krótkim czasie do jego figury. Buty tez mial o 2 albo 3 numery wieksze, ale ponapycham papieru toaletowego i będą pasowały. Wybrałem sobie kilka garniturków, trochę koszul i trochę sportowej odzieży ( moze będę grał w pokera albo w golfa?). Pani Stasia powiedziała że mogę zabrać wszystko i wysłac biednym krewnym do kraju. Hmm. To moja Kaśka otworzy butik odzieżowy i już nie będzie się mnie czepiała o pieniądze. Bo co jak co, ale o rodzinę to ja dbam.
C.d.n.